Lucifer adını ilk duyduğumda “Tanrım” demiştim “ne güzel bir isim”... Tabiidir ki o zaman Lucifer’ın, Şeytan’ın ta kendisi olduğunu bilmiyordum. Öylesine duymuştum bir yerlerden. Öğrendiğimde de çok şaşırmıştım zaten; çunkü kötülüklerin efendisi Şeytan’ın isminin de kendisi gibi itici olması gerektiğini sanırdım. (...)

Lucifer'ın Tevrat'taki lakabını öğrenmek -ya da daha açık bir anlatım ile kimliğini tanımak- için okuyalım Tevratı bakalım kutsal kitap Lucifer’dan nasıl söz ediyor? Isaiah 14:12-20 12 Ey parlak yıldız, seherin (sabahın) oğlu, göklerden nasıl düştün!( How art thou fallen from heaven, o lucifer, son of the morning” king James version) sen ki, milletleri devirirdin, nasıl yere yıkıldın! (...)

Lutfen ilk satırı bir kez daha okurmusunuz: “Ey parlak yıldız,...” Yahu Lucifer parlak yıldızmış! Peki karanlıkların efendiliği nerede kaldı? Birde şu söze bakın:”seherin oğlu”... Biliyor musunuz seher vaktinde, yani tanyeri ağırrken parlayan- eşdeğişle seherle ilgili olan- yıldız hangisidir? Venus! Evet efendim; sevginin, güzelliğin ve uyumun planeti Venus. Aşk tanrıçasına adını veren, onu sembolize eden Venüs. Nerede Şeytan-ür Racimin, nerede aşk tanrıçası. Bu işte bir iş var ama çözemedik gitti...

Sakın “ Şeytan hiç güzel olur mu?” demeyin. Lucifer’ın guzelliğini Tevrat da doğrulamakta ve şöyle demekte: Ezekiel 28:12 “ Güzellikte tam olan sendin” 17” senin yüreğin güzelliğinden ötürü yükseldi; parlaklığından ötürü hikmetini bozdun”.

Lucifer’ın sabah yıldızı olduğu bilgisi Roma mitolojisinde de aynen yer alıyor. Şafağı müjdeleyen ve günışığını getiren bir tanrı. Zaten Lucifer adının kaynağı Latince. Yazar Ovidius, Metamorphoses adlı eserinin 15:190’ında” Pırıl pırıl atların koşulduğu arabasıyla gelice lucifer, günün ışıkları vurur evrene” diyor. 11:570 de ise” Lucifer’ı gözle gürmek güç geceleyin, gökten çekip gedecek de değil” diye ikinci kez doğruluyor sözlerini.

Roma mitolojisinde Lucifer’ın güzelliği de vurgulanmış. Aynı Tevrat’taki gibi. Hem de oğlu aracılığı ile: Met. 11:270” Egemendir orda, ne baskı ne suç bilen lucifer oğlu Ceyx, güzellikte benzeri olmayan, yine izler taşır babasından”.

Yunan mitolojisinde ise Lucifer’ın karşılığı Phosporos. Yani fosfor. Parlaklık niteliği burada da aynı kalmiş; yine günaçımı (seher vakti) tanrısı. Enteresan olan bir başka nokta ise Lucifer’ın Yunanlılarda da Venüs ile ilişkide olması. Bu kez Phosphoros Venüs’ün kendi değil ama aşk tanrıçasının arkadaşı.

Şimdi işin ikinci kısmına geçelim ve şaşırmaya hazırlanalım. Evet, daha da fazla şaşıracağınız bilgiler vereceğim şimdi. Bunların ilki Lucifer’ın adının anlamı; Lucifer ne demek biliyor musunuz? ”Işik Getiren” demek. Lucis, yani lux, ışık demek; Ferre ise tutan. Karanlıkların efendisinin adının anlamı “Işık Getiren!” Üstelik Lucifer kenan mitolojisine de bu niteliği ile yansımış. Oradaki adı ise Helel ben sharar. Adının anlamı yine ışık getiren, yine sabahın oğlu ve Venüs gezegeni. Tüm bu benzerliklerin dışında farklı olan tek bir nokta, o da kenan inancıda Helel ben sharar’ın hem saflığın hem de baştanrı El’in oğlu olması. Aynı İsa gibi!

Şimdi durup dururken İsa nerden çıktı demeyin, cevabım hazır, duyunca ağzınız açık kalacak... Bilin bakalım Hristiyanlığın ilk yıllarında” ışık tutucu” adı kimin için kullanılırdı? Bingo! Bildiniz; İsa peygamber için. Hepsi bu kadar da değil; aynı dönemde İsa da Lucifer gibi Venüs gezegeni ile sembolize edilirdi! Hayır, hayır, bir yanlış anlama söz konusu olamaz bu duruma, çünkü İsa’nın Venüs olduğunu İncil’in Vahiy bölümü 22:16’da peygamberin kendi, 2 peter 1:19’da İsa bizzat Tanrı söylemekte!

Vahiy 22:16”Ben İsa, kiliseler için size bu şeylere şehadet etmek üzere meleğimi gönderdim. Ben Davut’un kökü ve zürriyeti, parlak sabah yıldızıyım”. ( Bu sözler aynı zamanda bir final cümlesidir çünkü beş ayet sonra İncil biter). 2 Peter 1:17”... Benım sevgili oğlum budur, ondan razıyım diye bir ses geldiği zaman Allah’tan şeref ve izzet aldı. 18 ve mukaddes dağda onunla beraber bulunurken gökten gelen bu sesi biz kendimiz işittik: 19... gün ağırıp sabah yıldızı yüreklerinizde doğuncaya kadar, karanlık bir yerde nur saçan bir çerağ gibi ona dikkat ederek iyi yaparsınız”. Oysa Isaiah 14:12 de “Ey parlak yıdız, seherin (sabahın) oğlu, göklerden nasıl düştün, sen ki, milletleri devirirdin, nasıl yere yıkıldın! 13 Ve kendi yüreğinde derin: Göklere çıkacağım, tahtımı Allah2ın yıldızları üzerine yükselteceğim; ve şimalin sonlarında, cemaat dağında oturacağım:14 bulutların yüksek yerleri üzerine çıkacağım , kendimi yüce allah gibi edeceğim. 15 Fakat ölüler diyarına , çukurun en derinine indirileceksin” denmişti! Bu bilgiler doğultusunda mantık yürütünce... boşverin yürütmemek daha iyi olacak galiba!

Devamı